او آمـاده تـولـد بـود نـزد خـدا رفـت و از او پـرسـیـد : ( مـی گـویـنـد فـردا شـمـا مـرا بـه زمـیـن مـیـفـرسـتـیـد امـا مـن بـه ایـن کـوچـکـی و بـدون هـیـچ کـمـکـی چـگـونـه مـیـتـوانـم بـرای زنـدگـی بـه آنـجـا بـروم ؟)

خـداونـد پـاسـخ داد : ( مـیـان تـعـداد بـسـیـاری از فـرشـتـگـان مـن یـکـی را بـرای تـو در نـظـر گـرفـتـم او از تـو نـگـهـداری خـواهـد کـرد .)

امـا کـودک هـنـوز مـطـمـئـن نـبـود کـه مـیـخـواهـد بـرود یـا نـه : ( امـا ایـنـجـا در بـهـشـت مـن هـیـچ کـاری جـز خـنـدیـدن و آواز خـوانـدن نـدارم و ایـنـها بـرای مـن کـافـی هـسـتـنـد .)

خـداونـد لـبـخـنـد زد : ( فـرشـتـه تـو بـرایـت آواز خـواهـد خـوانـد و هـر روز بـه تـو لـبـخـنـد خـواهـد زد .تـو عـشـق او را احـسـاس خـواهـی کـرد و شـاد خـواهـی بـود.)

کـودک ادامـه دا د : ( چـطور مـیـتـوانـم بـفـهـمـم مـردم چـه مـیـگـویـنـد وقـتـی زبـان آنـهـا را نـمـیـدانـم ؟)

خـداونـد او را نـوازش کـرد و گـفـت : ( فـرشـتـهُ تـو زیـبـا تـریـن و شـیـریـن تـریـن واژه هـایـی را کـه مـمـکـن اسـت بـشـنـوی در گـوش تـو زمـزمـه خـواهـد کـرد و بـا دقـت و صـبـوری بـه تـو یـاد خـواهـد داد کـه چـگـونـه صـحـبـت کـنـی .)

کـودک بـا نـارحـتـی گـفـت : ( وقـتـی مـیـخـواهـم بـا شـمـا صـحـبـت کـنـم چـه کـنـم؟)

امـا خـدا هـم بـرای ایـن سـوال پـاسـخـی داشـت : ( فـرشـتـه ات دسـتـهـایـت را کـنـار هـم قـرار خـواهـد داد و بـه تـو یـاد مـیـدهـد چـگـونـه دعـا کـنـی .)

کـودک سـرش را بـرگـردانـد و پـرسـیـد : ( شـنـیـده ام انـسـانـهـای بـدی هـم در زمـیـن زنـدگـی مـیـکـنـنـد . چـه کـسـی از مـن مـحـافـظـت مـیـکـنـد ؟)

خـداونـد در جـواب کـودک گـفـت : ( فـرشـتـه ات از تـو مـواظـبـت خـواهـد کـرد حـتـی اگـر بـه قـیـمـت جـانـش تـمـام شـود .)

کـودک بـا نـگـرانـی ادامـه داد : ( امـا مـن بـه ایـن دلـیـل کـه دیـگـر نـمـیـتـوانـم شـمـا را بـبـیـنـم نـاراحـت خـواهـم بـود .)
خـداونـد لـبـخـنـد زد و گـفـت : ( فـرشـتـه ات درباره مـن بـا تـو صـحـبـت خـواهـد کـرد و راه بـازگـشـت نـزد مـن را بـه تـو خـواهـد آمـوخـت ؛ گـرچـه مـن هـمـیـشـه نـزد تـو خـواهـم بـود .)

آن هـنـگـام بـهـشـت آرام بـود امـا صـداهـایـی از زمـیـن شـنـیـده مـی شـد . کـودک مـیـدانـسـت کـه بـزودی بـایـد سـفـرش را آغـاز کـنـد ؛ پـس بـه آرامـی یـک سـوال دیـگـر هـم از خـدا پـرسـیـد : ( خـدایـا ! اگـر مـن بـایـد هـمـیـن حـالا بـروم لـطـفـا نـام
در فـرشـتـه ام را بـه مـن بـگـویـیـد .)

خـداونـد شـانـه او را نـوازش داد و پـاسـخ داد : ( نـام فـرشـتـه ات اهـمـیـتـی نـدارد . بـه راحـتـی مـیـتـوانـی آن را مـــــادر صـدا کـنـی ... )