مبارزه بین المللی علیه مواد مخدره در شانگهای، دقیقاً 100 سال قبل آغاز شد. در ماه فبروی سال 1909، نمایندگان 13 کشور در نشستی که به نام "کمسیون- تریاک" نام گذاری شد، گرد هم آمدند. در آن زمان چین غرق در تریاک بود؛ هریک از چهار تن مردان چینی به آ ن معتاد بودند. امروز بعد از گذشت 100 سال، جهان تاهنوز در برابر مشکلات سنگین در مبارزه علیه مواد مخدر قرار دارد.
دفتر ملل متحد برضد مواد مخدر و جنایات UNODC معتقد است که درین بخش تا اندازه ای موفقیت هایی بدست آمده است 100 سال پیش تنها چین و هند بیش از سه چند اوپیومی را که در حال حاضر در سراسر جهان در دوران است، تولید نموده بودند. امروز 90 درصد نبات اوپیوم در یک کشور - در افغانستان - زرع میگردد. چنانچه نمایندۀ ایران در کنفرانس شانگهای میگوید، این امر باعث مشکلات زیاد در ایران شده است:
Bildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: کشت خشخاش در افغانستان
"مواد مخدره مشکل بسیار بزرگی در ایران است. ما از افغانستان نه تنها مواد مخدر د ر یافت می کنیم، بلکه سه ملیون مهاجر غیرقانونی افغانی نیز. این امنیت ما را تهدید می کند ما به هر اقدامی دست خواهیم زد تا وضعیت اقتصادی در افغانستان بهبود یابد و فقر در آنجا ریشه کن گردد."
اما عملی کردن آن خیلی مشکل به نظر می آید. مامور عالیرتبۀ ملل متحد، انتونیو ماریا کوستا موانع بر سر راه مبارزه موثرعلیه مواد مخدر را قدرت مافیا، اختلاس و فساد مالی و عدم قاطعیت حکومت ها میخواند:
"ابزار حقوقی ملل متحد علیه جنایات تنظیم شده، امکانات را برای اقدامات مشترک فراهم میسازد. اما کشور های عضو تا حال در کاربرد این ابزار ها به شکست مواجه بوده اند تا به آن وسیله عواقب و پیامد های قابل مشاهده ای جدی برای تاجران مواد مخدر داشته باشد. از طریق انترنت مواد مخدر، اسلحه و انسانها برای فروش عرضه میگردند. دست آورد مهم ما، انترنت، به سلاحی در دست تروریست ها مبدل میگردد. تجارت مواد مخدر جنایتکاران را ثروتمند ساخته و اجتماعات و ملت ها را با خطر مواجه میسازد. باید علیه آن بصورت عاجل و با همه توانمندی مقابله نمود."